مقاله کشت در زمین های شور

تحقیق و پروژه و پایان نامه و مقاله دانشجویی

 عنوان :

مقاله کشت در زمین های شور

تعداد صفحات :۵۰

نوع فایل : ورد و قابل ویرایش

 

چکیده

مدیریت شوری جنبه مهمی از کاربرد بی خطر آبیاری با آب شور را شامل می شود .این امر مستلزم آنست که نحوه تاثیر فرآیندهای هیدروژئولوژیکی بر تجمع نمک،ونیزنحوه تاثیر فعالیتهای آبیاری وکشت زرع را بر شوری آب وخاک درک نماییم.تاثیر اساسی نمک بر خاک وگیاهان ،علتها وفرایندهای اصلی شورشدن اراضی فاریاب ومنابع آب مرتبط باآن که باید مشخص شوند وبدین ترتیب کاربردهای موثر کنترل که باید توسعه یافته واجرا شوند .

برای جلوگیری از تجمع بیش از اندازه نمک در عمق ریشه به واسطه آبیاری باید آب (یا آب باران )به مقداری بیش از آب مورد نیاز ET  به زمین داده می شودوحداقل به مقدار خالصی از عمق ریشه عبور نماید .این مقدار را که به صورت نسبت است ’’نیاز آبشویی’’نامند.( Lr یا  نیاز آبشویی عبارت است از نسبت آب نفوذ یافته که باید از عمق ریشه عبور نماید تا شوری را در سطح قابل قبولی نگه دارد.)در مزارعی که با مدیریت آبیاری متداول تا شرایط ماندگار آبیاری شده اند غلظت نمک آب خاک نزدیک سطح ،بدون توجه به نسبت آبشویی اصولا یکنواخت می باشد. (نسبت آبشویی (LF) عبارت است از نسبت آب نفوذ یافته ای که واقعا از عمق ریشه عبور می کند)،ولی همانطور که LFکاهش می یابد، غلظت نمک باافزایش عمق افزایش می یابد.به همین ترتیب باکاهش نسبت آبشویی میانگین شوری عمق ریشه افزایش یافته وهنگامی که شوری از سطوح قابل تحمل فراتر رود عملکرد محصول کاهش می یابد .درباره روشهای محاسبه نیاز آبشویی وپیش بینی افت عملکرد محصول براثر شوری قبلا بحث شده است .هنگامی که محلول خاک به حداکثر سطح شوری متناسب با سیستم زراعی رسیده باشد حداقل مقدار نمکی که توسط آبیاریهای اضافی به عمق ریشه اضافه شده باید از آن خارج گردد.که این فرآیند ؛((برقراری تعادل نمک)) نامیده شده است .

در جایی که نمی توان شوری را توسط آبشویی در محدوده قابل قبولی نگه داشت باید محصولاتی انتخاب نمودکه در شرایط شور عملکرد  رضایت بخشی داشته باشند هنگام انتخاب محصولات برای خاکهای شور ،بایدمقاومت گیاه در مقابل شوری در مرحله کیاهچه ای کاملاً مورد توجه قرار بگیرد زیرا غالباً عملکرد نامطلوب در نتیجه وجود تعدا ناکافی بوته در واحد سطح پدید می آید برخی گیاهان که در مراحل دیرتر رشددر برابر شوری مقاومند در مراحل اولیه رشد کاملاً نسبت به آن حساس می باشند.

واژه های کلیدی: زمین های شور، آبشویی، کشت گیاهان، خاک ورزی، آبیاری باراندمان بالا

فهرست مطالب

اصول مدیریت و شیـوه هـا ی  به کارگیری بی خطر آب شور      ۲
مبانی راهنمای مدیریت      ۴
مدیریت تولید  محصول       ۱۴
کشت محصولات مقاوم به شوری      ۱۵
مدیریت خاک در شرایط آبیاری با آب شور          ۱۹
خاک ورزی           ۲۰
شخم عمیق           ۲۰
استفاده از شن          ۲۱
بهسازی های شیمیایی      ۲۱
کلش و کودهای سبز و آلی       ۲۴
به کارگیری موثر سیستمهای آبرسانی   ۲۵
آبیاری باراندمان بالا          ۲۷
منابع             ۴۰

منابع:

مدیریت آبهای شور در کشاورزی، علی مجیدی

کشاورزی فاریاب، تحقیق درس آبیاری عمومی، دانشگاه تبریز

مجله آبیاری، جهاد کشاورزی

تاثیر عوامل آبیاری در کشاورزی، مریم سرابی

آبیاری نوین ، امیر ستایش

روشهای آبیاری در کشاورزی، امیر ستایش

اصول مدیریت و شیـوه هـا ی  به کارگیری بی خطر آب شور

هرچند کشاورزی فاریاب موجب افزایش چشمگیر عملکرد محصولات کشاورزی شده در عین حال ابیاری نامناسب و غیر کار آمدباعث به هدر رفتن آب آلودگی آبهای سطحی و زیر زمینی ،آسیب دیدن حاصل خیزی خاک و تغییر اکو لوژی مناطق وسیعی شده است در بسیاری از مناطق آلوده شدن منابع آب توسط آبیاری موجب به خطر افتادن سلامتی نسانها شده است  و به میزان غیر قابل وصفی هزینه تصفیه آب برای مصارف خانگی و صنعتی را افزایش داده است در بسیاری از مناطق آبهای سطحی را توسط انواع کودها ،علف کشها آفت کش ها و نمکها آلوده شده اند مواد شیمیایی سمی بسیاری از منابع  آب موجود رابرای شرب وحتی در بعضی مواد برای آبیاری نا مناسب کرده انداینگونه آلاینده هاکاربردهای تفریحی و ارزش زیبا شناسی ابهای سطحی را نیز تخریب نموده اند در عین حال محدویتهای پر هزینه ای برای کاهش فاضلابهای آلوده کننده  و یا تصفیه مواد زاید قبل از تخلیه اعمال شده است یافتن محلی مناسب و قابل قبول برای تخلیه چنین فاضلاب ها یی در بعضی شرایط بخصوص در کشورهای توسعه یافته به یک معضل تبدیل شده است مخلوط کردن آبهای شور و شیرین قابلیت استفاده از مجموعه کل آب را کاهش می دهد استفاده از آبهای آلوده به منظور آبیاری استعدادتولید محصول را محدود کرده و سلامتی مصرف کنندگان اینگونه محصولات را نیز به خطر می اندازد . [۱]

برای فایق آمدن بر مشکلات فوق توسعه و به کار گیری روشهای جدید به منظور کاهش استفاده بی رویه از آب حفظ منابع محدود آب و همچنین پیدا کردن راههای بهتری برا ی استفاده موثرتری از روش ها ی موجود الزامی است بایدبا اتخاذ سیاستهای اجرایی مناسب به کار گیری سیستمهای باراندمان بالا  از طریق آموزش و تعلیم کارایی آبیاری را افزایش داد استفاده مجدد از هرز آبها از جمله زه آبها و آبهای زیرزمینی  شور و کم عمق برای تولید محصول باید در ارتباطی فراگیر  بامدیریت اب ابیاری و برنامه های حفاظت  آب و محیط زیست قرار بگیرد برای تداوم و پایداری کشاورزی فاریاب و جلوگیری از آلودگی منابع مرتبط باآن باید اقدامات موثرتری در زمینه کنترل شور ی انجام شود چنین اقدامات ی باید بر اساس شناخت فرایند های  طبیعی دخیل در آبیاری و ژئوهیدرولوژی  (نه صرفاً در سطح مزرعه )و درک نحوه تاثیر آنها بر کیفیت منابع آب و خاک (نه صرفاً تولید محصول)  صورت پذیرند برخی روشها را می توان برای کنترل  شوری   در عمق ریشه گیاه به کار برد وبرخی دیگر برای کنترل شوری در واحدهای بزرگتر مدیریتی همچون پروژ ه ها  ی آبیاری ،حوزه های رود خانه ها و غیره دارای کاربرد می باشند برا ی محافظت  از سیستمهای بوم شناسی و زیست محیطی  جانبه از جمله منابع آبهای زیر زمینی و سطحی مربوطه می توان از روشهای دیگر نیز استفاده کرد روشها ی کاربردی در سطح مزرعه معمولاًشامل شیوه های    زراعی ومهندسی است که زارع این روشها را از مزرعه ای به مزرعه دیگر به اجرا در می آورد روشهای منطقه ای یا مبتنی بر سازماندهی بزرگتر معمولاً از ساز ه هاک مهندسی برای کنترل آب (هم از لحاظ آبرسانی و تخلیه ،سیستمهای جمع اوری ،استفاده مجدد ،تصفیه ویا تخلیه  زه آبها تشکیل می شوند .[۲]

معمولاً بهره برداری بی خطر از آب شور در آبیاری محدود به یک را ه منحصر به فردنیست از ادغام روشها و رویکردهای گوناگون میتوان به یک سیستم مناسب در آبیاری باآب شور دست پیدا کرد ادغام مناسب این روشها بستگی به اوضاع اقتصادی ،اقلیمی ،اجتماعی و همین طور خاک شناسی و هیدروژئولوژیکی دارد لذا در اینجا هیچ عملکرد خاصی برا ی گزینش مجموعه راههای مناسب  که در موقعیتهای گوناگون کار برد دارند ،ارائه نمی شود بلکه برخی اهداف مهم ،اصول و خط مشیهای مدیریت آب ،و گیاه که در هنگام استفاده از آب شور در آبیاری بایدمد نظر قرار بگیرد به عنوان راهنما مطرح شده اند

مبانی راهنمای مدیریت

مدیریت شوری جنبه مهمی از کاربرد بی خطر آبیاری با آب شور را شامل می شود .این امر مستلزم آنست که نحوه تاثیر فرآیندهای هیدروژئولوژیکی بر تجمع نمک،ونیزنحوه تاثیر فعالیتهای آبیاری وکشت زرع را بر شوری آب وخاک درک نماییم.تاثیر اساسی نمک بر خاک وگیاهان ،علتها وفرایندهای اصلی شورشدن اراضی فاریاب ومنابع آب مرتبط باآن که باید مشخص شوند وبدین ترتیب کاربردهای موثر کنترل که باید توسعه یافته واجرا شوند در فصول ۴و۵مورد بررسی قرار گرفته اند.

برای جلوگیری از تجمع بیش از اندازه نمک در عمق ریشه به واسطه آبیاری باید آب (یا آب باران )به مقداری بیش از آب مورد نیاز ET  به زمین داده می شودوحداقل به مقدار خالصی از عمق ریشه عبور نماید .این مقدار را که به صورت نسبت است ’’نیاز آبشویی’’

نامند.(Lr یا نیاز آبشویی عبارت است از نسبت آب نفوذ یافته که باید از عمق ریشه عبور نماید تا شوری را در سطح قابل قبولی نگه دارد.)در مزارعی که با مدیریت آبیاری متداول تا شرایط ماندگار آبیاری شده اند غلظت نمک آب خاک نزدیک سطح ،بدون توجه به نسبت آبشویی اصولا یکنواخت می باشد. (نسبت آبشویی (LF) عبارت است از نسبت آب نفوذ یافته ای که واقعا از عمق ریشه عبور می کند)،ولی همانطور که LFکاهش می یابد،

غلظت نمک باافزایش عمق افزایش می یابد.به همین ترتیب باکاهش نسبت آبشویی میانگین شوری عمق ریشه افزایش یافته وهنگامی که شوری از سطوح قابل تحمل فراتر رود عملکرد محصول کاهش می یابد .درباره روشهای محاسبه نیاز آبشویی وپیش بینی افت عملکرد محصول براثر شوری قبلا بحث شده است .هنگامی که محلول خاک به حداکثر سطح شوری متناسب با سیستم زراعی رسیده باشد حداقل مقدار نمکی که توسط آبیاریهای اضافی به عمق ریشه اضافه شده باید از آن خارج گردد.که این فرآیند ؛((برقراری تعادل نمک)) نامیده شده است .

برای جلوگیری از ماند آبی شدن وشوری ثانویه ،زهکشها باید آب بارندگی ،آب آبیاری وهرگونه آب اضافی که به منطقه وارد می شود واز مقدار نیاز آبی گیاه بیشتر است را تخلیه نماید.همچنین زهکشها باید برای خارج ساختن نمکهایی که درعمق ریشه تجمع می یابندمجرایی فراهم نماید تا از شوری بیش از اندازه خاک جلوگیری به عمل آید .سیستم زهکشی می بایستی سطح ایستابی را برای رشد بهینه ریشه در حد کافی پایین نگه دارد ،از جریان یافتن سفره آب زیر زمینی به داخل عمق ریشه به واسطه نیروی موئینگی ممانعت به عمل آورد ،وامکان عبور ومرور تراکتور ودیگر ماشین آلات کشاورزی را به داخل مزرعه

میسر سازد .در صورت فقدان وجود زهکشی طبیعی به میزان کافی می توان از سیستمهای زهکشی مصنوعی کمک گرفت که دارای ساختاری مهندسی بوده وسطح ایستابی را طبق اصول فیزیک خاک وهیدرولیک در سطحی مطمئن نگاه می دارند.عمق مورد نیاز سطح ایستابی به منظور جلوگیری از جریان بالا رونده آب ونمک به عمق ریشه بستگی به مدیریت آبیاری داشته وبرخلاف آنچه که تصور می شود دارای مقدار ثابت نیست .

همانطور که در مباحث گذشته یاد آور شدیم ،میانگین زمانی سطح شوری در عمق ریشه بستگی به میزان تخلیه آب خاک در فاصله دو آبیاری ونسبت آبشویی دارد. با افزایش

فاصله زمانی مابین آبیاری ها وبا خشک شدن خاک ،از میزان رطوبت خاک کاسته شده وپتانسیلهای ماتریک واسمزی آب خاک با غلیظ شدن نمک ها در حجم آب باقیمانده ،کاهش می یابند . جذب آب وعملکرد محصول محصول رابطه تنگاتنگی با زمان ومیانگین مجموع پتانسیل آب خاک برحسب عمق دارد (یعنی پتانسیل ماتریک بعلاوه پتانسیل اسمزی ).با خروج آب از خاکی که از توزیع شوری غیر یکنواختی برخوردار است پتانسیل کل آب که جذب گیاه می گردد در تمامی عمق ریشه به سمت یکنواختی میل می نماید .پس از آبیاری ریشه گیاهان ترجیحا آب را از عمقی که دارای پتانسیل آبی بالایی باشد جذب می کنند .این حالت معمولا بدین معنی است که ابتدا بیشتر جذب آب از اعماق فوقانی کم شورتر خاک صورت می پذیرد تا زمانیکه آب به میزان کافی خارج شده ومکش کل آب در عمق یاد شده به مقداری معادل مکش کل آب دراعماق  پایین تر افزایش می یابد.  پس از آن آب از اعماق پایینتر (شورتر ) خاک جذب می شود وبدین ترتیب تاثیر شوری بر عملکرد محصول بیشتر می شود.این نکته تلویحا به موارد زیر اشاره دارد:

برای به حداقل رساندن آثار مضر بیماری باآب شور می توان از روشهای آبیاری که تنش ماتریک را به کمترین مقدار می رسانند ،همچون آبیاری قطره ای ،استفاده کرد.

برای به حداقل رساندن تجمع نمک در اعماق پایینتر عمق ریشه می توان از نسبت آبشویی بالا گرفت وبدین ترتیب از آثار مضر تجمع نمک در اعماق کاست.[۳]

توزیع شوری در پروفیل خاک ودرجه شوری آن نیز تابعی از روش کاربرد آب ونسبت آبشویی می باشد. عموما آبیاری بارانی در مقایسه باآبیاری غرقابی نمک بیشتری را در هر واحد حجم آبشویی برطرف می سازد .لذا در شرایط یکسان وبا فرض اینکه از سوختگی برگ ممانعت به عمل آید شوری آبی که توسط آبیاری بارانی اعمال می شود بیش از شوری آبی که توسط آبیاری غرقابی ویا ردیفی اعمال می شود خواهد بود .راندمان بیشتر  دفع نمک توسط روش آبیاری  بارانی را می توان به این صورت توضیح داد :نقل ومکان توسط دو فرایند توامان کانوکسیون (حرکت محلولها همراه باکل آب)و پخشیدگی (حرکت مستقل محلولها ناشی از گرادیان غلظت )معمولاًدر خاکهای آبیاری شده به روش غرقابی فرایند کانوکسیون  فرایند غالب می با شد به دلیل غیر یکنواخت بودن توزیع اندازه خلل و فرج خاک جریان آب می تواند باسرعتی متغییر در ماتریکس خاک به وقوع می پیوندداین  پدیده پراکندگی نامیده شده استاین امر در مواقعی که سرعت جریان زیاد بوده و توزیع اندازه خلل و فرج بزرگ است قابل ملاحظه می باشد پخشدیگی در چنین شرایطی جابجایی (برطرف نمودن )نمک را محدود می سازد خاکهایی که ترکهای بزرگ داشته و دارای ساختمان توسعه یافته ای هستند از لحاظ خواص نقل و انتقال آب و محلول متغییر میباشند این امر به دلیل آنست که خلل و فرج بزرگ خاک ،مسیر حرکت کرمهای خاکی ،منافذ حاصل از ریشه هاک قدیمی ،منافذ خاک غیره مسیرهایی هستند که آب ابتدا از آنها در خاک جریان می یابد اکثر جریان آب در خاکهای غرقابی شده بیشتر آب و نمک  در حرکت خود منافذ کوچک یا منافذ بین خاک دانه ها را دور می زننددر آبیاری بارانی سرعت جریان و میزان خاک پایین تر بوده و لذا عمل دور زدن منافذ کوچک و یا منافذ بین خاکدانه ها کاهش پیدا کرده ،به این دلیل راندامان ابشویی نمک افزایش می یابد فرایندهای دیگری در ارتباط باخاک،غلظت و نقل و انتقال نمک را طی آبیاری و آبشویی خاک تحت تاثیر قرار می دهند .در اغلب خاکهای مناطق خشک ذرات رس دارای بارمنفی می باشند که می توانند انتقال یون مثبت را از طریق جذب و یا فرایندهای تبادلی به تاخیر اندازند همزمان بیشتر یونهای منفی از آن قسمت از محلول که هم جوار بأى سطح رس حاوی بارمنفی است دفع می شوند . این امر موجب تسریع نسبی انتقال آنها می شود .یون منفی برنیز دچار فعل و انفعالات جذب شده و بدین ترتیب حرکت آنها دچار تاخیر می شود

توزیع نمک در خاک تحت تاثیر شکل بستر بذر نیز می باشد در آبیاری شیاری نمکها به میزا ن بیش از اندازه ای در برخی نقاط بستر بذر تجمع می شوند اطلاعات بدست آمده از تحقیقات نشان می دهد که با طراحی شکل شیارها و بستر بذر می توان این معضل را به حداقل ممکن کاهش داد .

محققین مختلفی در مورد محل استقرار بذر واستراتژیهای آبیاری سطحی (یعنی آبیاری شیارهای یک در میان عمق آب در شیارها وغیره) که با بکار گیری آنها می توان استقرارگیاه در شرایط شوری را بهینه کرد. بحث نموده اند استفاده ار آبیاری بارانی می توانددر آبشویی نمکهای اضافی از خاک سطحی وایجاد محیطی بأى شوری کم در لایه بالایی خاک موثر باشد. این امر برای استقرار بذرهای حساس به شوری ضروری است هر چند مشکلات دیگری از قبیل آسیب دیدن برگها در استفاده از آبهای شور در آبیاری بارانی وجود دارد .

برای جلوگیری از بروز صدمه در جوانه هایی که سبز می شوند می توان قسمت بالاییپشته ها ی نمکدار راصاف کرد در آبیاری قطره ای معمولاً مقدار شوری در خاک زیر قطره چکانها و یامجاور آنهاست بسیار کم ودر اطراف محیط خیس شده دارای بیشترین نقدار می باشد برطرف کردن نمکی که در اطراف منطقه خیس شده تجمع یافته بایددر دراز مدت مورد توجه قرار بگیرد

در آبیاری گیاهان حساس ،به دلیل اینکه برگها در موقع خیس شدن نمک را جذب میکنندنباید ازسیستم ابیاری بارانی استفاده نمود در این گیاهان نمک می تواند به قدری دربرگها تجمع یابند که غلظت آن به حد کشنده برسد حساسیت گیاه در بارانی به آب شور بیشتر به میزان تجمع نمک در برگها بستگی دارد تا به مقاومت گیاه در برابر شوری خاک ،لذا وقتیکه روش آبیاری بارانی باآب شور مورد استفاده قرار می گیردحتی المقدور  باید آبیاری در شب به نحوی انجام شود که برگها مرتباً خیس (یا شسته )شوند تا جذب نمک توسط برگ گیاهان به حداقل ممکن  کاهش یابد .

مدلهای رایج فعل و انفعالات و جابجایی نمک  در  محلول خاک  زمینهای فاریاب قادر به نشان دادن فرایندهای  ذکر شده در بالا غالباً در سطح مزرعه اتفاق می افتند ،نمی باشند به علاوه قادر به تشزیح تاثیرات  یکنواختی توزیع آب در سیستم آبیاری نبوده و نیز نمی توانند تاثیرات یکنواختی  نشت حاصل از نفوذ پذیری متغییر خاک در سطح مزرعه را شرح دهند تنها  اخیراً  بااندازه گیری توزیع  محلول  در  پروفیل   خاک مزرعه (در مقیاسی وسیع )بااین معضل مستقیماً برخورد  شده است نتایج  تحقیقات تا به امروز نشان دهنده  آنست  که هنوز روش مناسبی برای اندازه گیری کمیت و گرد آوری تاثیرات این فرایندها  براساس اطلاعات در سطح مزرعه وجود ندارد

برخی تاثیرات منحصر به فرد مربوطه به آبیاری در مقیاس کل پروژه ها و سیستمهای ژئوهیدرولوژیکی دخیل هستند لذا باید برخی روشهای مدیریتی در خصوص کنترل شوری این مقیاس بزرگتر را مورد بررسی قرار می دهند مطالب زیر شامل شامل اطلاعاتی  خلاصه  در این مورد می باشد که به عنوان مبنا و اساس تعیین نیازها ی مدیریت مناسب باآب شور تلقی می شود.

همانطور که ذکر شد شور شدن آب و خاک توسط آبیاری تا حدی اجتناب ناپذیر است ، نمک موجود در آب آبیاری در خاک باقی می ماند در حالیکه آب خالص از طریق فرایندهای تبخیر و تعرق به جو باز می گردد . لذا به منظور آبشویی و جلو گیری از تجمع بیش از اندازه نمک ، آب آبیاری مورد استفاده باید بیش از آب مصرفی گیاه باشد . این باید از عمق ریشه زهکشی شود . نشت آب از کانالهای انتقال آب نیز در اکثر پروژه هاک آبیاری به چشم می خورد . این زه آبها و آبهای نشتی به لایه هاک زیرین نفوذ کرده (اغلب در این فرایند نمکهای بیشتری را حل می کنند)، به طرف اراضی یا آبهای پایین معمولاً در چنین اراضی به واسطه فرایند تبخیر تشکیل می شوند . معمولاً غلظت نمک آبگیرهای سطحی و زیر زمینی که این زه آبها و آبهای نشتی را دریافت می کنند، افزایش می یابد.

منابع عمده جریان برگشتی آب در یک پروژه آبیاری عبارتند از آب اضافی ، آبی که از کانال نشت می کند ، نفوذ عمقی و روان آب سطحی ، آب اضافی معمولاً برای برقراری بار آبی و جریان کافی آب در سیستم کانالهای روباز مورد نیاز است . معمولاً آب اضافی مستقیماً به رودخانه بازگشته و در مسیر خود آلودگی بسیار کمی همراه دارد . تبخیر از آبراهه ها معمولاً درصد اندکی از آب مورد استفاده را تشکیل می دهد . غالباً نشت آب از آبراهه های بدون پوشش قابل ملاحظه می باشد . این امر موجب بالا رفتن سطح ایستابی ، افزایش شوری آبهای زیر زمینی و رشد گیاهان شورزی و همچنین افزایش شوری و حجم زه آب از اراضی فاریاب  می شود . طبق یک بر آورد ۲۰ % از کل آبی که در  آمریکا به منظور آبیاری  تغییر مسیر داده می شود به دلیل نشت از کانالها ی آبیاری و آبرسانی به هدر می رود . چنانچه آب  از  لایه های   زیرین که دارای نمک می باشند عبور کرده و یا جاگزین آبهای زیر زمینی شور شود مقدار نمک دریافتی توسط این منبع قابل ملاحظه خواهد بود . باپوشش این کانالها می توان از پدید آمدن چنین بار نمکی کاست. استفاده از لوله جهت آبرسانی مقدار نشت و همچنین تبخیر به حداقل برسد . به علاوه استفاده از لوله می تواند راندمان آبیاری پروژه را بالا برده و در نتیجه از بار نمک بکاهد. کاهش حجم آب مصرفی برای آبیاری مقدار نمک اضافه شده و مقداری کهباید توسط آبشویی بر طرف شود را نسبتاً کاهش دهد . به حداقل رساندن نسبت آبشویی رسوب نمکها SO4  , HCO3 ,  Ca    به صورت کربناتها و مواد معدنی گچی در خاک را افزایش می دهد و برداشت نمکهای محلول را از خاک به حداقل می رساند . باکاهش نسبت آبشویی از ۳/۰ به ۱/۰ بار نمک از عمق ریشه را می توان سالیانه از حدود ۲ تا ۱۲ تن در هکتار کاهش داد.

زمانی که زه آب مورد گیرش و تفکیک قرار نگرفته و به آبهای سطحی یا زیر زمینی باز گردانده شود ، به حداقل رساندن آبشویی ممکن است موجب کاهش کیفیت آب دریافتی به واسطه شوری شود (و یا بلعکس ) . در جایی که آبهای زیر زمینی شور باغلظتی بیش از غلظت زه آبهای عمق ریشه به آبهای سطحی تخلیه شوند یا در جایی که نمکهای اضافی ، به غیر از نمکهای دریافتی از آبیاری ، در مسیر جریان زهکشی قرار داشته و توسط فرایندهای انحلال و تخریب به محلول تبدیل شوند ، معمولاً در میزان تاثیرات منفی یادشده کاهشی پدید خواهد آمد.

آبهای زیر زمینی که زه آبهای آبیاری را دریافت می کنند ممکن است همیشه از کاهش آبشویی سود نبرند . در وضعیتی که هیچ منبع تغذیه به غیر از جریان برگشتی زهکشی وجود ندارد آبهای زیر زمینی نهایتاً دارای ترکیبی مانند زه آبها می شوند که باکم آبشویی شورتر خواهد شد . کم آبشویی زمان رسیدن زه آب را به تاخیر می اندازد لذا ممکن است شوری آبهای زیر زمینی  باکاهش آبشویی برای مدت کوتاهی کمتر شود در وضعیت کم آبشویی آبهای زیر زمینی غیر اشباع CaCo3  (چنین حالتی در اراضی خشک و بعید است ) که برای آبیاری به سطح زمین پمپ می شوند و منبع تغذیه ای به غیر از زه آب برگشتی ندارند، شوری پایین تری خواهند داشت . آبهای زیر زمینی اشباع از CaCo3  از کم آبشویی هیچ سودی نخواهند برد و آبهای زیر زمینی اشباع از CaCo3  و نزدیک به اشباع از گچ از کم آبشویی بهرة قابل ملاحظه ای خواهند برد . چنانچه منابع تغذیه دیگری از آبها باکیفیت بالا در حوضه وجود داشته باشدو در صورت بیشتر بودن جریان خروجی از حوضه نسبت به زه آبهای ورودی ، مدیریت کم آبشویی می تواند مستمراً تخریب آبهای زیرزمینی را کاهش دهد.

مواردی که می توان آبشویی را به حداقل رساند توسط این عوامل محدود می گردند : مقاومت گیاهان در مقابل شوری ، یکنواختی توزیع سیستم آبیاری و تغییرات نفوذپذیری در خاک ، در اکثر پروژه های آبیاری می توان نسبتهای آبشویی متداول را بون آسیب رساندن به گیاه یا خاک ، خصوصاً بابهبود مدیریت آبیاری ، به میزان قابل ملاحظه ای کاهش داد.

مدیریت تولید محصول

[۱]  مدیریت آبهای شور در کشاورزی

[۲] کشاورزی فاریاب، تحقیق درس آبیاری عمومی

[۳] مدیریت آبهای شور در کشاورزی

 

40,000 ریال – خرید

جهت دریافت و خرید متن کامل مقاله و تحقیق و پایان نامه مربوطه بر روی گزینه خرید انتهای هر تحقیق و پروژه کلیک نمائید و پس از وارد نمودن مشخصات خود به درگاه بانک متصل شده که از طریق کلیه کارت های عضو شتاب قادر به پرداخت می باشید و بلافاصله بعد از پرداخت آنلاین به صورت خودکار  لینک دنلود مقاله و پایان نامه مربوطه فعال گردیده که قادر به دنلود فایل کامل آن می باشد .

مطالب پیشنهادی: برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید

جستجو پیشرفته

پیوندها

دسته‌ها

آخرین بروز رسانی

    پنجشنبه, ۲۸ دی , ۱۳۹۶
اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط digitaliran.ir صورت گرفته است
تمامی حقوق برایbankmaghaleh.irمحفوظ می باشد.