مقاله لیچینگ (فرآوری اورانیوم)

تحقیق و پروژه و پایان نامه و مقاله دانشجویی

 عنوان :

مقاله لیچینگ (فرآوری اورانیوم)

تعداد صفحات :۳۰

نوع فایل : ورد و قابل ویرایش

چکیده

لیچینگ مرحله ای مهم از فراوری اورانیوم است. لیچینگ بر مبنای مواد مورد مصرف به دو دسته کلی تقسیم می شود یکی لیچینگ اسیدی و دیگری لیچینگ قلیایی است. در لیچینگ اسیدی معمولاً از اسید سولفوریک و در لیچینگ قلیایی معمولاً از محلول کربنات بی کربنات سدیم دقیق استفاده می کنند.

بنابراین تحقیق مربوط به لیچینگ ( فرآوری اورانیوم ) می باشد. در این لیچینگ اسیدی و قلیایی،تحقیق های فرآیند، لیچینگ با سولفات فریک، تجهیزات لیچینگ، هضم کننده ها (Digesters)، تغلیظ و … توضیح می دهد.

تجهیزات لیچینگ: روشهای لیچینگ از مجاورت استاتیک اسید و کانه، مانند بهبود اسیدی (Acidcuring) و یا بعضی تکنیکهای هیپ لیچینگ تا مخلوط کردن شدید با هوا یا به هم زدن مکانیکی در تانکها  متفاوت است. اکسیداسیون حتی ممکن است با هوازدگی یا در معرض هوا قرار دادن توده انجام شود. در چندین کارخانه کانه آرایی در آمریکا مقادیر زیادی از کانه آماده سازی شده و اجازه داده می شود به طور طبیعی اکسیده شود.

بعد از انتخاب معرف بحث اصلی بعدی انتخاب سیستم لیچینگ است. پنج تکنیک زیر قابل دسترسی هستند.

۱- لیچینگ همزنی در فشار اتمسفر

۲- لیچینگ تحت فشار

۳- Strong Acidpugging & Curino

4- لیچینگ حوضچه ای

۵-هیپ لیچینگ

واژه های کلیدی: لیچینگ، لیچینگ اسیدی، لیچینگ قلیایی، هضم کننده ها

 فهرست مطالب

لیچینگ کانه های اورانیوم   ۵
لیچینگ اسیدی   ۶
مقدمه   ۶
متغیرهای فرآیند   ۹
دانه بندی ماده معدنی   ۹
غلظت اسید   ۱۰
اکسیداسیون   ۱۰
دما و زمان لیچینگ   ۱۱
دانسیته و ویسکوزیته پالپ   ۱۲
لیچینگ با سولفات فریک   ۱۳
لیچینگ قلیایی   ۱۳
اکسیداسیون در لیچینگ کربناتی   ۱۵
بیولیچینگ (حل کردن با باکتری):   ۱۶
بیولیچینگ و کانی شناسی کانه   ۱۷
تجهیزات لیچینگ   ۱۸
لیچینگ همزنی   ۲۰
توریم   ۲۲
پیدایش   ۲۳
تغلیظ (Concentration)   ۲۳
هضم کانه و بازیابی توریم ore digestion & thorium recovery   ۲۴
هضم اسیدی   ۲۴
هضم قلیایی   ۲۶
فرآوری تیتانیوم   ۲۷
پخت Baking   ۲۷
هضم کننده ها (Digesters)   ۲۷
کوره های دوار Rotary Kilns   ۲۸
Pugmills   ۲۸
فراوری ایلمینت   ۲۹
تولید روتیل مصنوعی   ۳۰

لیچینگ کانه های اورانیوم

لیچینگ مرحله ای مهم از فراوری اورانیوم است. لیچینگ بر مبنای مواد مورد مصرف به دو دسته کلی تقسیم می شود یکی لیچینگ اسیدی و دیگری لیچینگ قلیایی است. در لیچینگ اسیدی معمولاً از اسید سولفوریک و در لیچینگ قلیایی معمولاً از محلول کربنات بی کربنات سدیم دقیق استفاده می کنند.

لیچینگ کربناتی (قلیایی) مواد ریزتر می خواهد و انتخابی تر عمل می کند، به طور مثال کانه های حاوی بیشتر از ۹-۷ درصد کربنات بهتر است که به صورت کربناتی لیچ شوند. البته سایر فاکتورها نیز باید منظور شوند که عبارتند از میزان بازیابی اورانیوم، آب مصرفی، … . اگرچه لیچینگ اسیدی در بیشتر کارخانه های اورانیوم استفاده می شود، ولی لیچینگ قلیایی نیز دارای مزایایی به شرح زیر است:

– محلول برای کانی های اورانیوم به صورت خاص عمل می کند. با بیشتر گانگها واکنش نمی دهد.

– محلول کربناتی در مقایسه با منحلول اسیدی خورندگی کمتری دارد.

– اورانیوم می تواند مستقیماً از محلول رسوب داده شود، و جدایش آن از عناصر دیگر آسانتر می گردد.

– محلول کربناتی به آسانی می تواند باز تولید شود.

این روش معایبی نیز دارد که به شرح زیر است:

– برای در برگرفتن کانی های اورانیوم توسط محلول خردایش ریز نیاز است چرا که قادر به حل کردن و نفوذ در گانگ نیست.

– بعضی کانی های گانگ مثل سولفات کلسیم و پیریت ی توانند با معرف قلیایی واکنش داده و مصرف آنرا بالا ببرند.

– بیشتر کانی های مقاوم اورانیوم در وضعیت قلیایی حل نمی شوند.

بنابراین خواص کانی شناس کانه نیز در تعیین نوع عملیات موثرند، اسیدی یا قلیایی بودن عملیات بستگی به گانگ موجود و نوع کانی اورانیوم دارد.

لیچینگ اسیدی

مقدمه

روش لیچینگ انتخابی برای حل اورانیوم از کانه بستگی به خواص فیزیکی و شیمیایی کانه از قبیل نوع کانی های اورانیوم، درجه آزادی، طبیعت دیگر کانی‌های موجود در ترکیب دارد.

لیچینگ اسیدی عموماً به لیچینگ با اسید سولفوریک اشاره دارد. اسید نیتریک خواص اکسید کنندگی قوی دارد ولی بسیار گرانقیمت تر از اسید سولفوریک است که نیترات اورانیل در محلول رقیق تشکیل خواهد شد. نیترات اورانیل سازگار بااستفاده از روش تعویض یونی نوع آنیونیکی می باشد. اسید نیتریک زمانی که عملیات روی کانه عیار بالاست استفاده می شود. اسید هیدروکلریک برای لیچینگ در عملیاتی که از تشویه نمکی استفاده شده است، کاربرد دارد. در این عملیات اسید از گازهای تشویه بازیابی می شود. از طرف دیگر اسید هیدروکلریک بسیار گرانقیمت است. همچنین خورندگی شدید دارد. کلریدفریک و سولفات فریک همچنین برای بسیاری از کانی‌های اورانیم دار به عنوان Lixiviant استفاده می شود.

اسید سولفوریک در محلول به شکل سولفات و بی سولفات و یون هیدروژن یونیزه می‌شود. در واکنش با اورانیوم شش ظرفیتی تولید سولفات اورانیل و کمپلکس آنیونیک سولفات اورانیل طبق واکنش زیر می کند:

 اورانیوم حل شده ممکن است در هر یک از شکلهای فوق یافت شود، که به غلظت اورانیوم و اسید، درجه حرارت و دیگر کمپلکسهای موجود در سیستم بستگی دارد. حضور یون سولفات برای تشکیل کمپلکس یون اورانیل مهم است و عدم حضور آن به رسوب فلز طبق واکنش زیر کمک می کند:

 از نقطه نظر ترمودینامیکی، هیدرولیز اورانیل، آسانتر از واکنشهای کمپلکس شدن است. با وجود این با حضور یون سولفات، واکنش کمپلکس از نظر سینتیک مساعدت می شود.

یکی از مزایای استفاده از اسید سولفوریک در لیچینگ تولید کمپلکس سولفات آنیونیکی است، چرا که رزین های تعویض یونی آنیونیک، خاصیت انتخابی بیشتری نسبت به نوع کاتیونیک برای اورانیوم دارند.

اورانیوم موجود در کانی ها در شکل ۴ ظرفیتی باید قبل از حل شدن، اکسید شونده آهن فریک به عنوان یک اکسید کننده اصلی عمل می کند، که اورانیوم ۴ ظرفیتی را در عملیات لیچینگ اسیدی، اکسید می کند. آهن در اثر وجود در ترکیبات کانی ها یا عملیات مقدماتی، سائیده شدن آسیا و سنگ شکن ها، همیشه حضور دارد. ولی ممکن است به صورت فرو (دو ظرفیتی) باشد. از دی اکسید منگنز (پیرولوزیت) جهت اکسید کردن آهن II به آهن III استفاده می شود.

مصرف اسید تابعی از ترکیب گانگ موجود در کانه است، کلیت، دولومیت، مگنزیت و سیدریت سریعاً با اسید دقیق در دمای معمولی واکنش می دهند. سولفیدها، آهن فلزی، بعضی فسفاتها، مولیبداتها، و اناداتها، اکسیدها، فلوریدها اسید اضافی را مصرف می کنند و محلول را هنگامی که درجه حرارت یا غلظت اسید افزایش یابد، آلوده می کنند. واکنشهای تیپیک به شرح زیر است:

 انحلال بعضی کمپلکسهای آلومینوسیلکاتها مثل رسهای هیدراته یا دیگر سبکلاتها قابل حل در اسید ممکن است با بالا رفتن درجه حرارت اتفاق افتد، که طبق واکنش زیر عمل می شود:

 اسید سیلیک و شکل کلوئیدی دارد، که ممکن است به صورت ژله ای رسوب نماید، این امر باعث بروز مشکلاتی در مراحل بعدی می شود و رسوب مجدد بعد از انحلال یک موضوع مهم در شیمی لیچینگ است. شکست و نگهداشتن وضعیت اکسیداسیون در محلول ممکن است ترکیبات نمکی اورانیوم را نتیجه دهد، که در مقادیری از PH از محلول رسوب می کند.

متغیرهای فرآیند

دانه بندی ماده معدنی

یکی از مهمترین اهداف خردایش در فرآوری مواد معدنی آزادسازی کانی‌های با ارزش از مواد با طله همراه در درشتترین ابعاد ممکن است. در حقیقت تولید یک محصول پرعیار در گرو مطالعه صحیح سایز و درجه آزادی است، اگرچه در فرآیندهای هیدرومتالورژیکی مسئله بدین شدت نیست، کافی است تا بخشی از کانی در معرض تماس با حلال قرار گیرد. آزادسازی کافی کانی های اورانیوم برای اغلب کانه‌های ایالات متحده آمریکا برای آماده سازی لیچینگ اسیدی با خردایش تا زیر ۲۸ مش با ۳۰ تا ۴۰ درصد زیر ۲۰۰ مش بدست می آید. کانه های استرالیا و کانادا حاوی برانریت یا دیویدیت خردایش تا ۵۵-۶۰ درصد زیر ۲۰۰ مش نیاز دارند، تا لیچینگ رضایت بخش بدست آید. خردایش بیشتر باعث افزایش ویسکوزیته پالپ می شود. بنابراین اثر معکوس روی سرعت لیچینگ داد.

غلظت اسید

عمده ترین نیاز عملیات لیچینگ، کافی نگهداشتن غلظت اسید برای حمله به کانی‌های اورانیوم بدون حل کردن مقادیر زیاد از گانگهای درگیر با کانه است. برای رسیدن به چنین مقادیر کافی، مقداری اسید ابتدائاً باید برای خنثی کردن کانی های کربناتی گانگ اضافه شود، که قبل از کانی های اورانیو واکنش خواهند کرد. در بعضی کانه‌های حاوی آهک زیاد، بالای ۴۰۰ پوند برش کانه، اسید سولفوریک ممکن است مصرف شود.

بسته به نوع کانی های اورانیوم موجود، غظت اسید آزاد از ۱ تا ۹۰ گرم بر لیتر ممکن است در دوره انحلال نیاز باشد. مصرف اسید منحصراً برای استخراج اورانیوم در ایالات متحده در دامنه ۴۰ تا ۱۲۰ پوند اسید سولفوریک بر تن کانه است. هنگامی که وانادیوم نیز موجود باشد این مقدار تا ۳۰۰ پوند بر تن کانه می رسد.

اکسیداسیون

نگهداشتن محیط لیچینگ در وضعیت اکسیداسیون برای رسیدن به استحصال بالای اورانیوم در رتبه بعدی از اهمیت (بعد از غلظت اسید) قرار دارد. اکسیدانها برای نگهداری ORP (پتانسیل اکسیداسیون احیاء) در حد مطلوب به محلول اضافه می‌شوند. حد مطلوب آن بین ۴۲۵ میلی ولت تا ۴۷۵ میلی ولت با الکترود جیوه اشباع است. ثابت نگه داشتن ORP چندان بحرانی نیست و هدف از نگهداری ORP در محدوده خاص اطمینان از حضور آهن فریک در محلول است.

عمده اکسید کننده های مورد استفاده دی اکسید منگنز (پیرولوزیت) و کرات سدیم هستند، به همزنی با هوا نیر دز تانک یا جو کا قادر به اکسیداسیون آهن II به آهن III است، که آهن III قادر به اکسیداسیون اورانیوم می باشند. اسید کاروس به فرمول H2So5 در بعضی موارد جایگزین Mno2 شده است. اکسیداسیون بوسیله عملیات بیولیچینگ نیز برای اکسید کردن آهن II به III استفاده می شود. باکتری های تیوباسیلوس- فرواکسیدان یا فروباسیلوس فرواکسیدان عموماً استفاده می شود.

دما و زمان لیچینگ

30,000 ریال – خرید

جهت دریافت و خرید متن کامل مقاله و تحقیق و پایان نامه مربوطه بر روی گزینه خرید انتهای هر تحقیق و پروژه کلیک نمائید و پس از وارد نمودن مشخصات خود به درگاه بانک متصل شده که از طریق کلیه کارت های عضو شتاب قادر به پرداخت می باشید و بلافاصله بعد از پرداخت آنلاین به صورت خودکار  لینک دنلود مقاله و پایان نامه مربوطه فعال گردیده که قادر به دنلود فایل کامل آن می باشد .

مطالب پیشنهادی:
  • مقاله مواد رادیو اکتیو، استخراج و آماده سازی جهت استفاده در راکتورها و تولید برق
  • برچسب ها : , , , , , , , , ,
    برای ثبت نظر خود کلیک کنید ...

    به راهنمایی نیاز دارید؟ کلیک کنید

    جستجو پیشرفته

    پیوندها

    دسته‌ها

    آخرین بروز رسانی

      جمعه, ۶ اسفند , ۱۳۹۵
    اولین پایگاه اینترنتی اشتراک و فروش فایلهای دیجیتال ایران
    wpdesign Group طراحی و پشتیبانی سایت توسط digitaliran.ir صورت گرفته است
    تمامی حقوق برایbankmaghaleh.irمحفوظ می باشد.